Vaassens Historie
Oud Vaassen in woord en beeld: Grafkelders
In een ver verleden werden vooraanstaande personen van een dorp of een stad begraven in een grafkelder, die zich bevond in de kerk van de woonplaats van de overledene. Ook in Vaassen waren er vroeger enkele grafkelders in de dorpskerk. Bij de afbraak van de oude kerk op het dorp in 1852 bleven de oude grafkelders behouden. In 1962 werd het interieur van deze kerk uit 1853 vernieuwd. Op maandag 21 mei 1962 werd begonnen met het uitbreken van de oude ronde kerkbanken, het afbikken van de muren en het uitgraven van de vloer. Bij dit graafwerk in de kerk kwam de oude grafkelder van de familie van Isendoorn à Blois tevoorschijn, de familie die drie eeuwen lang op de Cannenburch heeft gewoond. Volgens een onderzoek van vroeger waren hier ooit minimaal 11 personen begraven. In de pers verschenen al sensatieverhalen dat het graf van Maarten van Rossem was ontdekt, hetgeen beslist niet het geval was.
In deze kelder werd nog wel een haarkam gevonden, die nu nog steeds te zien is in kasteel de Cannenburch. De gewelven van deze kelder werden gesloopt. Gedurende het verdere verloop van de restauratie kwam nog een tweede kelder tevoorschijn, die zich bevond in het midden voor het orgel. Helaas werd deze kelder, die aanmerkelijk ouder en kleiner was dan eerstgenoemde, direct met zand volgestort. Een gedegen onderzoek naar de historie van deze graven was daardoor niet meer mogelijk. Het is nog wel gelukt uit de restanten van deze tweede kelder een 16e eeuwse priestermuts, een zogenaamde bonnet, te redden. Deze is later geschonken aan het Catharijneconvent in Utrecht, een museum dat de geschiedenis toont van het christendom in Nederland. Door de vondst van deze muts en de begraafrichting van de overledene in deze tweede kelder, viel te concluderen dat in hier elk geval één geestelijke was begraven. Na de sloop van de oude kerk in 1852 is er in deze kleinste grafkelder een droogfilter geplaatst. Het was een zogenaamde “Berkefeld” filter van porselein, een primitief apparaat om de lucht te drogen door het opnemen van vocht. De uitvinder van dit unieke apparaat was destijds de Duitser Wilhelm Berkefeld. In 1962 werd ook dit toestel nog gered. Er werd later gefluisterd dat er zelfs nog een derde grafkelder in de kerk gevonden zou zijn, maar men bleef hierover zwijgen. De reden hiervan is misschien, dat men anders te veel stagnatie ondervond met de restauratiewerkzaamheden. Of die derde grafkelder er ooit geweest is, blijft waarschijnlijk altijd een raadsel. De aanwezige kelders zijn in de bodem onder de grond verdwenen en zijn niet meer terug te vinden. Jammer dat ze niet in de oorspronkelijke staat bewaard gebleven zijn. Jammer dat ze niet behoorlijk in kaart gebracht zijn of dat een beroepsfotograaf er een aantal detailfoto’s van goede kwaliteit van gemaakt had. De enkele foto’s, die van de grafkelders gemaakt zijn, werden genomen door amateurs met fotoapparatuur van niet al te beste kwaliteit. Waarom de Monumentenzorg van toen in 1962 niet aan de bel heeft getrokken, blijft altijd een vraag. Het is te betreuren dat deze historische grafkelders zo aan hun einde gekomen zijn. Het Rijk, de provincie en de gemeente hadden blijkbaar geen belang om dit historisch erfgoed van Vaassen in bescherming te nemen.
Copyright tekst en foto’s: Freek Bomhof.
|
 |
Bekijk hier het 'Vaassens Historie' archief (67)
Heeft u voor ons aanvullende informatie over deze foto? Vul dan svp dit formulier in.
Oproep
Heeft u een leuke foto en eventueel een bijbehorend verhaal voor de rubrieken Kiekje, Vrogger en Nu, Vaassens Historie of Verdwenen, dan verzoeken wij u foto en verhaal middels dit formulier naar ons te sturen.
| |
|
|
| Er is een nieuw KIEKJE |  | | | Poll | Glasvezel in de gemeente Epe?
| |  |  | | | Ander Nieuws | |
| |
|
